Review Geuzenpop, Enschede

Zaterdag 25 augustus vond de derde editie van GEUZENPOP plaats op het Rutbeek in Enschede. Vijftien bands op twee podia zorgden voor aardig wat publiek, met vooral After Forever als grote publiekstrekker. Gezien het strakke schema waarbij om en om bands elkaar afwisselden tussen de podia zijn niet alle bands bekeken.
De eerste band voor mij die dag is The Tommycats, de winnaar van Plankenkoorts. De band maakt een goeie indruk en komt live een stuk beter over dan op hun demo/ep "Take one" van afgelopen maart. Een leuke band, volgende week te zien op Summersquare in Hengelo.
Eén van de publiekstrekkers was ook de band Moke. De sound van de band is bijna stadion-achtig (denk U2, Coldplay), maar na een paar nummers wordt de show een beetje eentonig. Dat verandert behoorlijk als As We Fight uit Denemarken de microfoon overneemt. Deze metalcore formatie laat er geen gras over groeien. De twee screamers schreeuwen er behoorlijk op los. De toegevoegde waarde van twee in plaats van één is mij niet helemaal duidelijk. De band weet het publiek goed te bespelen in binnen no time ontstaat er een ware moshpit die zelfs wat bloedende mensen oplevert hier en daar. Dat gaat zelfs de band een beetje te ver die probeert de mensen wat 'vriendelijker' te laten moshen. Muzikaal gezien was dit de hardste band van de dag. Er is geen tijd voor adempauze, maar pure energie geuit in agressieve metalcore. Een topper voor de liefhebbers.
Een band die ook het publiek aan het dansen krijgt is Mala Vita. De oost-europese ska wordt voorzien van teksten in vier talen, maar dat maakt het publiek allemaal niks uit. Het gaat hier puur om de muziek en de sfeer die het uitdraagt en dat zit bij Mala Vita wel goed.
Destination Zero is niet meer, maar nu is er dan Capacocha. Een driemans formatie waarbij het blijkbaar vooral om de zanger/gitarist gaat. Er lijkt absoluut geen chemie te zitten tussen de bandleden, waardoor vooral de zanger opvalt en het lijkt of de andere twee de rest maar meespelen.
Het tegenovergestelde gebeurt echter als Mad Sin het podium betreedt. De duitse punkers (met contrabas!) brengen het hele pakket. De 'looks', de 'attitude', dit zijn de real-deal punkers en ze hebben er duidelijk zin in. Zelfs als je de muziek niet kent (in mijn geval) is deze band erg leuk om naar te kijken en ze kunnen dan ook makkelijk de aandacht van het publiek drie kwartier vast houden. Zeker voor herhaling vatbaar!
Malle Pietje & The bimbo's wordt voornamelijk gedragen door de twee blonde dames die het publiek moeten vermaken met drie-akkoordenpunk en directe teksten. Persoonlijk vond ik dit een erg mager optreden, vooral als je na Mad Sin speelt en voor El Guapo Stuntteam. Want de Belgen van het Stuntteam weten een erg goede indruk achter te laten. Interessant gitaarspel, goedgevulde nummers en een goed contact met het publiek maken dit een indrukwekkende show. Een stuntteam vol talent!
En dan is het tijd voor de afsluiter After Forever. Terwijl de Belgen nog spelen staan er al tientallen mensen te wachten voor het podium van After Forever. De band speelt vanavond voor het laatst met George (ex-Orphanage), omdat Sander volgende week weer mee zal spelen met de band. De band speelt uiteraard veel nummers van het nieuwe album 'After Forever', de klassiekers en de singles als "Digital deceit" en "Being everyone". De optreden is zoals altijd weer uitstekend. De band weet goed wat het publiek wil en het publiek wordt zoals altijd op haar wenken bediend. Helaas maar een uur voor deze band, maar een geweldige afsluiter voor een geslaagde derde editie van Geuzenpop.